Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu.
Rozdanie nagród w XI edycji konkursu Mazowieckie Zdarzenia Muzealne "Wierzba" - I miejsce dla MLIM w kategorii "Muzealny projekt otwarty" 21 IX 2017
I miejsce dla MLIM w kategorii "Muzealny projekt otwarty" w XI edycji konkursu Mazowieckie Zdarzenia Muzealne "Wierzba"
Otwarcie wystawy "Ludowe stradivariusy"- 8 IX 2017
Międzynarodowa Noc Muzeów 20 V 2017
Otwarcie wystawy "W blasku królewskiego wizerunku" 25 IV 2017
"Muzykanci Tralalanci" - spektakl muzyczny z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, 27 III 2017 r.
"Nietypowe instrumenty muzyczne" 3 III 2017 r.

Komnata Radziwiłłów II

W tej sali prezentowane są aerofony: jednogłosowe sierszeńki służące młodym adeptom muzyki dudziarskiej do nauki gry i wielogłosowe dudy wielkopolskie, kozioł biały - weselny i czarny – ślubny oraz dudy żywieckie, gajdy śląskie i dudy podhalańskie, z piszczałką melodyczną oraz burdonową, która wydaje jednotonowy dźwięk współbrzmiący z melodią. Ekspozycja tych instrumentów wzbogacona jest oryginalnym obrazem autorstwa Panateona Szyndlera (1846-1905) pt. Kobziarz z 1879 r. (wł. Muzeum Narodowego w Krakowie), pokazywanym na Pierwszej Polskiej Wystawie Muzycznej w Warszawie w 1888 r.

W dalszej części wystawy prezentowane są idiofony (instrumenty samodźwięczne) różnego typu i o różnej wielkości, wykonane z drewna, metalu i skóry, pogrupowane ze względu na sposób wydobywania z nich dźwięku: marszelnik z lubelskiego, berło dzwonkowe z Kartuz, kij potrząsany, parłaczka, grzechotki, kołatki, w tym: klekotki i trzaskawki, dzwonki i janczary (uderzane i potrząsane), a także terkotki, w tym: trajkotki i jargotki, terkotki taczkowe i tarapaty (pocierane).

Ważnym i ciekawym elementem wystawy są też aerofony o mniejszych gabarytach i różnorodnych formach. Przykładem aerofonów swobodnych jest biczyk do tańca z Wielkopolski. Aerofony właściwe wargowe:piszczałki, gwizdki i okaryny, usystematyzowane są według najnowszych badań naukowych. Najliczniej prezentowana jest grupa gwizdków, ze względu na ich ciekawe, nietypowe, tradycyjne i nowoczesne formy zoo- i antropomorficzne, które również są świadectwem pomysłowości i wizji twórczych ich autorów, jak i czerpania inspiracji z życia codziennego;. Aerofony właściwe stroikowe reprezentowane są przez proste instrumenty, wytworzone z naturalnych materiałów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, począwszy od: listków, trawek, kory, piskawek z żyta czy gwizdków z ptasich piór, po większe formy: rożek pasterski, rożek wierzbowy (pierdziel). Natomiast aerofony właściwe ustnikowe przez instrumenty wykonane w fabrykach polskich i zagranicznych z metalu i elementów pochodzenia zwierzęcego: rogi i trąbki naturalne oraz sygnałowe. Do aerofonów właściwych ustnikowych zalicza się też ludowe instrumenty sygnalizacyjne i pasterskie, występujące na Podlasiu, Kurpiach, Mazowszu, Pomorzu, Beskidach i Podhalu: ligawy, bazuny, trombity, rogi pasterskie. Ich pochodzenie sięga IX w., a tradycja używania przetrwała w zależności od ich funkcji, czy to wygrywania sygnałów ostrzegawczych na nadwiślańskich i mazowieckich łąkach, czy sygnalizowania rozpoczęcia mszy roratniej w Adwencie, czy wygrywania pasterskich sygnałów lub hejnałów powitalnych Słońcu w górach

 

 

  • sala 3 1
  • sala 3 2
  • sala 3 3
  • sala 3 4
 

JoomSpirit