Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu.
"Turniej skrzypków" 17 XI 2017
Koncepcja nowej siedziby Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu
Podpisanie umowy na budowę nowej siedziby z Generalnym Wykonawcą prac budowlanych , 2 X 2017 r.
Rozdanie nagród w XI edycji konkursu Mazowieckie Zdarzenia Muzealne "Wierzba" - I miejsce dla MLIM w kategorii "Muzealny projekt otwarty" 21 IX 2017
I miejsce dla MLIM w kategorii "Muzealny projekt otwarty" w XI edycji konkursu Mazowieckie Zdarzenia Muzealne "Wierzba"
Otwarcie wystawy "Ludowe stradivariusy"- 8 IX 2017
Międzynarodowa Noc Muzeów 20 V 2017

Komnata Radziwiłłów I

Ze względu na praktykę wykonawczą i tradycje muzyczne kultywowane na terenie całej Polski, jak też względy ekspozycyjne, edukacyjne i naukowe, zaplanowano ścisłą relację położenia między bębnami, harmoniami a skrzypcami. Celowym było umieszczenie bębnów po prawej stronie harmonii, a skrzypiec po ich lewej stronie, ponieważ to naturalny układ tych instrumentów w praktyce muzycznej, pokazany już na przykładzie Kapeli Mazowieckiej.

W tej sali prezentowane są membranofony: pocierane z Kaszub i Ziemi Chełmińskiej: burczybasy oraz uderzane: kocioł jako instrument obrzędowy i historyczny, a także bębny jedno-  i dwumembranowe do dziś używane w kapelach ludowych całej Polsce. 

Dalej znajduje się bogata kolekcja harmonii - instrumentów z grupy idiofonów dętych języczkowych, w których źródłem dźwięku są metalowe języczki przelotowe. Na ekspozycję wybrano najciekawsze i najpiękniejsze przykłady z bogatej kolekcji ponad 200 instrumentów tego typu, które ukazują hipotetyczną ewolucję i etapy rozwoju budowy tego instrumentu, jaki nastąpił od końca XIX w. do połowy XX w. oraz różnorodność motywów zdobniczych, wykonanych metodą intarsji, inkrustacji i grawerowania. W szczególności prezentowane są harmonie ręczne i pedałowe, zbudowane w polskich zakładach organmistrzowskich takich jak: Piotr Stamirowski, Franciszek Mejer, Alfred Nabe i wielu innych, które do czasu II wojny światowej prężnie działały w Warszawie i innych miastach Polski.

            W dalszej części wystawy znajdują się chordofony smyczkowe skrzypce, mazanki, złóbcoki, basy, wykonane przez polskich twórców ludowych na wzór profesjonalnych form, a także proste „prymitywne” przykłady instrumentów dla dzieci:. Na szczególną uwagę zasługują najstarsze zabytki z kolekcji muzealnej, udostępnione zwiedzającym: mazanki z k. XIX w. oraz złóbcoki prawdopodobnie z 1705 r.

Na wystawie prezentowane są również chordofony uderzane: skrzypce diabelskie kaszubskie, gdzie pełnią funkcję perkusyjną, skrzypce diabelskie kurpiowskie do akompaniowania lub gry solowej, oraz cymbały rzeszowskie i wileńskie, rozpowszechnione na południu i północnym-wschodzie Polski.

            W sąsiedztwie chordofonów prezentowany jest obraz ze zbiorów szydłowieckiego muzeum autorstwa Abrahama Weinbauma (1890-1943) Muzykujący Żyd z 1931 r. Przedstawiony jest na nim młody Chasyd, trzymający w ręku chordofon.

            Następne stanowisko poświęcone jest instrumentom „rekonstruowanym”, które zostały zbudowane przez profesjonalnych lutników jako kopie oryginalnych zachowanych instrumentów kompletnych, takich jak: oktawka, pochodzące z wykopalisk archeologicznych: fidel płocka z XVI w., gęśle opolskie X/XI w. i gęśle gdańskie XIII w., lub instrumentom odtworzonym na podstawie wzmianek w dostępnej literaturze z końca XIX w. – przykładem jest suka zbudowana według rysunku-akwareli Wojciecha Gersona z 1895 r. i rysunku Tadeusza Dowgirda z 1888 r. Wyjątkowa dla tych instrumentów jest ich budowa i technika gry, popularna niegdyś na terenie Polski (system „paznokciowy” stosowany w suce i fideli płockiej, polegający na skracaniu strun paznokciem a nie opuszkami palców, zanikł w XIX w., czy technika gry na gęślach gdańskich, polegająca na skracaniu strun palcami i szarpaniu, a nie pocieraniu smyczkiem).

             Na wystawie znalazły się również chordofony pocierane – tu funkcję smyczka pełni koło, wprawiane w ruch za pomocą korbki, a struny skracane są klawiszami, do których przytwierdzone są tzw. tangenty. Przykładem tego typu instrumentów jest lira korbowa z Rzeczniówki k. Krzemieńca, datowaną na koniec XIX w., pochodząca z kolekcji Jadwigi i Mariana Sobieskich oraz współczesna lira wykonana przez S. Wyżykowskiego w 1993 r.

 

 

  • Sala 2 1
  • Sala 2 2
  • Sala 2 3
  • Sala 2 4
  • Sala 2 5
  • Sala 2 6
  • Sala 2 7
 

JoomSpirit